وقتی استانداردها را زیادی بالا می بریم، مغز برای فرار از اضطراب «کامل نبودن» و ترس از شکست کار را عقب می اندازد در واقع اهمال کاری، سنگر مغز برای فرار از این فشار روانی است. کمالگرایی؛ تلهای پنهان برای تنبلی!
شاید فکر کنید «اهمالکاری» یعنی تنبلی، اما در بسیاری از موارد، ریشه آن دقیقاً در نقطه مقابل آن یعنی «کمالگرایی» است. وقتی استانداردهای ذهنی ما بیش از حد بالا میروند، مغز برای محافظت از ما در برابر «اضطرابِ کامل نبودن» و «ترس از شکست»، یک مکانیسم دفاعی فعال میکند: تعویق انداختن کار. در واقع، اهمالکاری سنگرِ امن مغز است تا از فشار روانیِ «نرسیدن به ایدهآلهای غیرواقعی» فرار کند.
راهکار کوتاه: به جای «عالی انجام دادن»، روی «شروع کردن و پیش رفتن» تمرکز کنید. اجازه دهید کار ناقص متولد شود و سپس آن را بهبود دهید. کار دارای نقص را شروع کردن بهتر از هیچ کاری انجام ندادن است . فعالیت کردن، شما را به سمت پیش بردن اهداف و برنامه هایتان پیش میبرد .
مرکز مشاوره و سلامت دانشگاه ملی مهارت ـ آموزشکده دختران ایلام
