[[{"content_id":625150,"content_number":0,"portal_id":42,"lang_id":"fa","content_title":"شهدای 16 آذر سال 1332","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"روز 16 آذر سال 1332 روزی است که سه تن از دانشجویان به نام های : مهدی (آذر) شریعت رضوی، مصطفی بزرگ نیا و احمد قندچی...","content_summary_fill":1,"content_body":"روز ۱۶ آذر به مناسبت شهادت سه دانشجوى دانشکده فنى دانشگاه تهران به دست مزدوران رژیم شاه، روز دانشجو نامیده شده است. این دانشجویان به همراه جمعى از دانشجویان دیگر دانشگاه تهران، در اعتراض به ورود &laquo;نیکسون&raquo; (معاون رئیس جمهور آمریکا) دست به تظاهرات زده بودند که به وسیله مأموران شاه در صحن دانشگاه به شهادت رسیدند. اسامى آنها شهید قندچى، بزرگ نیا و شریعت رضوى مى باشد. \r\n\r\nپس از سرنگونى دولت ملى دکتر مصدق در پى وقوع کودتاى 28 مرداد 32، شاه که در پی شکست کودتاى اول مورخ 25 مرداد 32 از طریق بغداد به رم گریخته بود، در 31 مرداد به تهران بازگشت. \r\nچهار روز بعد در 4 شهریور 1332 نخست وزیر دولت کودتا سرلشکر زاهدى که به درجه سپهبدى ارتقا یافته بود در نامه اى به آیزنهاور رییس جمهور وقت آمریکا اعلام داشت که قصد دولت او بهبود وضع بینالمللى ایران است. زاهدى همچنین در این نامه به طور تلویحى مقامات ایالات متحده را از قصد خود مبنى بر تجدید مناسبات سیاسى ایران و انگلیس مطمئن ساخت. \r\nزاهدى براى آن چه &laquo;نجات ایران از هرج و مرج اقتصادى و مالى&raquo; مى نامید از آمریکا تقاضاى کمک فورى کرد. \r\nآیزنهاور که به تقاضاى مشابه دکتر مصدق که در دى ماه 31 عنوان شده و در خرداد 32 تکرار شده بود، پاسخ منفى داده بود، این بار لوى هندرسن سفیر امریکا در تهران را که از گردانندگان اصلى ستاد کودتا بود مامور مذاکره با دولت زاهدى کرد. \r\nدر 12 شهریور همان سال دولت امریکا موافقت خود را با پرداخت مبلغ 23\/4 میلیون دلار بابت کمک هاى فنى سالانه اصل چهار اعلام کرد. \r\nدر 14 شهریور نیز دولت امریکا مبلغ 45 میلیون دلار کمک بلاعوض به ایران اعطا کرد. روزنامه کیهان مورخ 12 شهریور 1332 به نقل از اعلامیه رسمى دولت امریکا، علت این اقدام دولت مزبور را چنین عنوان کرد: &laquo;ایالات متحده از این&zwnj;که حکومت جدید در نیل به تفاهم با انگلستان در مورد ملى&zwnj;شدن نفت متعلق به ایتالیا در ایران بى&zwnj;تحرک نیست، رضایت دارد.&raquo; اگرچه امریکایى ها هدف خود را کمک به دولت جدید ایران براى &laquo;اعاده ثبات در کشور&raquo; و ریختن پایه هاى پیشرفت اقتصادى&raquo; عنوان کردند اما واقعیت این بود که ارسال کمک هاى مالى به دولت کودتا ضرورى بود زیرا از یک سو صادرات نفت ایران دچار وقفه شده بود و پولى از این بابت عاید دولت وقت ایران نمى شد و از سوى دیگر دولت ایران به منظور مقابله با فشار شوروى در مرزهاى شمالى و مبارزه با قدرت حزب توده در درون مرزها نیازمند تقویت بنیه مالى به منظور سازماندهى دوباره ارتش و دستگاه ادارى بود. دقیقا به همین علت بود که امریکایى ها از اعطاى کمک هاى بیشتر به دولت زاهدى خوددارى کرده و عملا آن را به تجدید روابط سیاسى ـ اقتصادى با انگلیس و پایان مذاکرات نفت موکول کردند. در واقع امریکایى ها مى خواستند هر چه زودتر دولت ایران به علت نیازهاى مالى قرارداد نفتى را با کنسرسیوم بین&zwnj;المللى امضا کند. از همین رو امریکا تنها پس از امضاى قرارداد کنسرسیوم در 28 شهریور 1332 با پرداخت 127\/3 میلیون دلار به عنوان وام به ایران موافقت کرد. \r\nمقامات لندن، تجدید مناسبات سیاسى بین دو کشور را گام نخست براى حل مسأله نفت مى دانستند و علیرغم موضع قبلى مقامات ایران مبنى بر تقدم مسأله نفت بر تجدید روابط با انگلیس، دولت انگلیس ضمن نشان دادن ملایمت در دو موضوع مورد اختلاف یعنى با بازپس گرفتن شکایت خود از یک شرکت ژاپنى خریدار نفت ایران و موافقت با تحویل لوکوموتیوهاى انگلیسى خریدارى شده از سوى ایران توانست گامى به سوى تجدید مناسات سیاسى با ایران بردارد. \r\nدر 16 آبان 32 همزمان با امتناع امریکا از ارسال کمک هاى مالى بیشتر به دولت زاهدى و با شدت گرفتن نیازهاى مالى دولت، مذاکرات مخفیانه اى بین مقامات دو کشور آغاز شد تا موضوع تجدید مناسبات سیاسى مورد بررسى قرار گیرد. \r\nنتیجه این مذاکرات پیشاپیش معلوم بود. دولت کودتا به رغم آگاهى از حاکم&zwnj;بودن احساسات ضد انگلیسى بر افکار عمومى، تجدید فورى مناسبات را در دستور کار خود قرار داد و براى کاستن از پیامدهاى داخلى تصمیم خود، تنها به اجراى سیاست هاى گام به گام و اتکا بر نقش بازیگرى به نام ایالات متحده اکتفا کرد. \r\nاعلامیه مشترک دو دولت در 14 آذر 32 تصمیم دو دولت را مبنى بر &laquo;مبادله بدون تأخیر سفیر&raquo; اعلام داشت و هر چند وزارت خارجه ایران در اعلامیه مورخ 9 آبان 32 آورده بود &laquo;تنها توقع دولت (ایران) این است که براى اختلاف نفت قوانین مصوبه کشور محترم شمرده شود.&raquo; اما همگان مى دانستند که طرح این تقاضا، صرفاً یک &laquo;نمایش سیاسى&raquo; با مصرف داخلى است که به منظور پیشگیرى از بروز احساسات ضد انگلیسى مردم ترتیب داده شده است. از همان روز اعلام رسمى تجدید روابط ایران و انگلیس در 14 آذر 32 که با وعده ورود قریب الوقوع &laquo;دنیس رایت&raquo; به عنوان کاردار سفارت انگلیس در تهران همراه بود ناآرامى ها و تظاهرات پراکنده اى در چند نقطه پایتخت از جمله بازار تهران و دانشگاه تهران به وقوع پیوست و در پس آن عده اى از معترضین در دانشگاه و بازار دستیگر شدند. \r\nهمزمان با بروز این ناآرامى ها، روز 17 آذر براى ورود نیکسون معاون رییس جمهور امریکا به تهران تعیین و اعلام شد. \r\nپیش از این در 24 آبان همان سال اعلام شده بود که نیکسون از طرف آیزنهاور رییس جمهورى ایالات متحده و به دعوت رسمى دولت ایران به تهران مى آید. نیکسون در واقع به ایران مى آمد تا نتایج تحولات اخیر را که به تعبیر آیزنهاور &laquo;پیروزى سیاسى امیدبخشى را در ایران نصیب قواى طرفدار تثبیت اوضاع و قواى آزادى نموده است&raquo; ببیند. \r\nپیشاپیش وقوع تظاهرات هنگام ورود نیکسون قطعى مى نمود. به رغم یأس گسترده مبارزان و سرکوب شدید مخالفان دولت کودتا، هنوز در برخى مجامع مخالفت هاى جدى بروز مى کرد. در این میان و با آشکار شدن نقش مداخله&zwnj;جویانه ایالات متحده امریکا در تمهید مقدمات سرنگونى دولت ملى دکتر مصدق، این دولت خارجى که پیش از این با شعار کمک به گسترش آزادى و پیشرفت اقتصادى و مقابله با گسترش نفوذ کمونیسم، توانسته بود روابط خوبى را به دور از قضاوت منفى افکار عمومى با دولت ایران برقرار نماید، براى اولین بار به عنوان یک &laquo;نیروى مداخله&zwnj;جوى منفور&raquo; نزد افکار عمومى درآمد. \r\nامریکایى ها که به دنبال جاى پاى محکم ترى در ایران مى گشتند و در قرارداد کنسرسیوم نفتى در پى سهم بیشترى بودند به سرعت مورد قضاوت افکار عمومى ایران قرار گرفتند و البته با توجه به روابطه حسنه دولت سپهبد زاهدى با دولت امریکا و نیز سابقه عدم همکارى قبلى این دولت در حل مشکلات مالى دولت دکتر مصدق قضاوت افکار عمومى نمى توانست مثبت باشد. \r\nدر روز 5 آذر 32 نیروهاى نظامى و امنیتى شدیم شاه به منظور کنترل اوضاع و حفظ آرامش سفر نیکسون، در دانشگاه تهران مستقر شدند تا از هر گونه مخالفت احتمالى جلوگیرى کنند. \r\nدر همین روز یکى از دربان هاى دانشگاه شنیده بود که تلفنى به یکى از افسران گارد مستقر در دانشگاه دستور مى رسد &laquo;باید یک دانشجو را شقه کرد و جلوى درب بزرگ دانشگاه آویخت تا عبرت همه شود و هنگام ورود میهمانان خارجى صداها خفه گردد و جنبنده اى نجنبد.&raquo; \r\nانتشار این خبر در فرداى آن روز بر جو ملتهب دانشگاه افزود. \r\nدر روز 16 آذر نیروهاى نظامى مستقر در دانشگاه، با ورود به دانشکده هاى پزشکى، داروسازى، حقوق و علوم عده زیادى را دستگیر کردند. \r\nمهندس مصطفى چمران که خود شاهد این واقعه بوده است بعدها در انجمن اسلامى دانشجویان امریکا روایت مستندى از واقعه را مکتوب و ارائه کرد که همواره مورد استناد دیگر نویسندگان سیاسى دهه 40 و 50 و بعد از آن بوده است. مطابق این روایت، دستگیرشدگان به وسیله کامیون به نقطه دیگرى منتقل شدند و رییس وقت دانشگاه تهران از بیم ناآرامى هاى گسترده تر دانشگاه را تعطیل اعلام کرد. در پى اعتراض چند دانشجو به حضور سرکوبگرانه نظامیان در دانشگاه، ارتشى ها براى دستگیرى آنان وارد دانشکده فنى شدند. درگیرى دانشجویان و نظامیان در دانشکده فنى اوج گرفت و نظامیان به سوى دانشجویان آتش گشودند و سه دانشجو به نام هاى مصطفى بزرگ&zwnj;نیا، آذر شریعت رضوى و احمد قندچى به ضرب گلوله کشته شدند. \r\nدر روز 17 آذر همزمان با ورود نیکسون به تهران تمام دانشگاه هاى پایتخت در اعتصاب کامل به سر مى بردند و وقتى که نیکسون براى دریافت دکتراى افتخارى حقوق در دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران حاضر شد یکى از مطبوعات در سر مقاله خود با عنوان &laquo;سه قطره خون&raquo; در قالب نامه سرگشاده اى خطاب به نیکسون، ضمن اشاره به سنت مهمان&zwnj;نوازى ایرانیان و رسم سر بریدن یک قربانى در پیش قدم مهمان، نوشته بود: &laquo;آقاى نیکسون! وجود شما آن قدر گرامى و عزیز بود که در قدوم شما سه نفر از بهترین جوانان این کشور یعنى دانشجویان دانشگاه را قربانى کردند&raquo;. \r\nچند روز بعد از ناآرامى هاى 16 آذر، ورود دنیس رایت کاردار موقت بریتانیا در تهران که اتفاقا با محکومیت دکتر مصدق در دادگاه نظامى همزمان شده بود، نیز خشم و نارضایتى افکار عمومى را برانگیخت. \r\nدر 4 بهمن همان سال على سهیلى به عنوان سفیر ایران در لندن تعیین شد. سهیلى که پیش از تعطیلى کنسولگرى هاى انگلیس در ایران در دى ماه 1330 و احضار وى به تهران، به عنوان سفیر ایران در لندن به سر مى برد، همان کسى بود که هنگام خداحافظى با مقامات وزارت خارجه انگلیس در سال 1330 ایشان را به پایدارى در برابر دولت ملى ایران و سرنگونى دولت مصدق تشویق کرده بود","content_html":"<p dir=\"rtl\"><span style=\"font-size:16px;\"><span style=\"color:#000000;\">روز ۱۶ آذر به مناسبت شهادت سه دانشجوى دانشکده فنى دانشگاه تهران به دست مزدوران رژیم شاه، روز دانشجو نامیده شده است<span dir=\"ltr\">. <\/span>این دانشجویان به همراه جمعى از دانشجویان دیگر دانشگاه تهران، در اعتراض به ورود «نیکسون» (معاون رئیس جمهور آمریکا) دست به تظاهرات زده بودند که به وسیله مأموران شاه در صحن دانشگاه به شهادت رسیدند. اسامى آنها شهید قندچى، بزرگ نیا و شریعت رضوى مى باشد<span dir=\"ltr\">. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n\n<p dir=\"rtl\"><span style=\"font-size:16px;\"><span style=\"color:#000000;\">پس از سرنگونى دولت ملى دکتر مصدق در پى وقوع کودتاى 28 مرداد 32، شاه که در پی شکست کودتاى اول مورخ 25 مرداد 32 از طریق بغداد به رم گریخته بود، در 31 مرداد به تهران بازگشت<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nچهار روز بعد در 4 شهریور 1332 نخست وزیر دولت کودتا سرلشکر زاهدى که به درجه سپهبدى ارتقا یافته بود در نامه اى به آیزنهاور رییس جمهور وقت آمریکا اعلام داشت که قصد دولت او بهبود وضع بینالمللى ایران است. زاهدى همچنین در این نامه به طور تلویحى مقامات ایالات متحده را از قصد خود مبنى بر تجدید مناسبات سیاسى ایران و انگلیس مطمئن ساخت<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nزاهدى براى آن چه «نجات ایران از هرج و مرج اقتصادى و مالى» مى نامید از آمریکا تقاضاى کمک فورى کرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nآیزنهاور که به تقاضاى مشابه دکتر مصدق که در دى ماه 31 عنوان شده و در خرداد 32 تکرار شده بود، پاسخ منفى داده بود، این بار لوى هندرسن سفیر امریکا در تهران را که از گردانندگان اصلى ستاد کودتا بود مامور مذاکره با دولت زاهدى کرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر 12 شهریور همان سال دولت امریکا موافقت خود را با پرداخت مبلغ 23\/4 میلیون دلار بابت کمک هاى فنى سالانه اصل چهار اعلام کرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر 14 شهریور نیز دولت امریکا مبلغ 45 میلیون دلار کمک بلاعوض به ایران اعطا کرد. روزنامه کیهان مورخ 12 شهریور 1332 به نقل از اعلامیه رسمى دولت امریکا، علت این اقدام دولت مزبور را چنین عنوان کرد: «ایالات متحده از این‌که حکومت جدید در نیل به تفاهم با انگلستان در مورد ملى‌شدن نفت متعلق به ایتالیا در ایران بى‌تحرک نیست، رضایت دارد.» اگرچه امریکایى ها هدف خود را کمک به دولت جدید ایران براى «اعاده ثبات در کشور» و ریختن پایه هاى پیشرفت اقتصادى» عنوان کردند اما واقعیت این بود که ارسال کمک هاى مالى به دولت کودتا ضرورى بود زیرا از یک سو صادرات نفت ایران دچار وقفه شده بود و پولى از این بابت عاید دولت وقت ایران نمى شد و از سوى دیگر دولت ایران به منظور مقابله با فشار شوروى در مرزهاى شمالى و مبارزه با قدرت حزب توده در درون مرزها نیازمند تقویت بنیه مالى به منظور سازماندهى دوباره ارتش و دستگاه ادارى بود<span dir=\"ltr\">.<\/span> دقیقا به همین علت بود که امریکایى ها از اعطاى کمک هاى بیشتر به دولت زاهدى خوددارى کرده و عملا آن را به تجدید روابط سیاسى ـ اقتصادى با انگلیس و پایان مذاکرات نفت موکول کردند. در واقع امریکایى ها مى خواستند هر چه زودتر دولت ایران به علت نیازهاى مالى قرارداد نفتى را با کنسرسیوم بین‌المللى امضا کند. از همین رو امریکا تنها پس از امضاى قرارداد کنسرسیوم در 28 شهریور 1332 با پرداخت 127\/3 میلیون دلار به عنوان وام به ایران موافقت کرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nمقامات لندن، تجدید مناسبات سیاسى بین دو کشور را گام نخست براى حل مسأله نفت مى دانستند و علیرغم موضع قبلى مقامات ایران مبنى بر تقدم مسأله نفت بر تجدید روابط با انگلیس، دولت انگلیس ضمن نشان دادن ملایمت در دو موضوع مورد اختلاف یعنى با بازپس گرفتن شکایت خود از یک شرکت ژاپنى خریدار نفت ایران و موافقت با تحویل لوکوموتیوهاى انگلیسى خریدارى شده از سوى ایران توانست گامى به سوى تجدید مناسات سیاسى با ایران بردارد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر 16 آبان 32 همزمان با امتناع امریکا از ارسال کمک هاى مالى بیشتر به دولت زاهدى و با شدت گرفتن نیازهاى مالى دولت، مذاکرات مخفیانه اى بین مقامات دو کشور آغاز شد تا موضوع تجدید مناسبات سیاسى مورد بررسى قرار گیرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nنتیجه این مذاکرات پیشاپیش معلوم بود<span dir=\"ltr\">.<\/span> دولت کودتا به رغم آگاهى از حاکم‌بودن احساسات ضد انگلیسى بر افکار عمومى، تجدید فورى مناسبات را در دستور کار خود قرار داد و براى کاستن از پیامدهاى داخلى تصمیم خود، تنها به اجراى سیاست هاى گام به گام و اتکا بر نقش بازیگرى به نام ایالات متحده اکتفا کرد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nاعلامیه مشترک دو دولت در 14 آذر 32 تصمیم دو دولت را مبنى بر «مبادله بدون تأخیر سفیر» اعلام داشت و هر چند وزارت خارجه ایران در اعلامیه مورخ 9 آبان 32 آورده بود «تنها توقع دولت (ایران) این است که براى اختلاف نفت قوانین مصوبه کشور محترم شمرده شود.» اما همگان مى دانستند که طرح این تقاضا، صرفاً یک «نمایش سیاسى» با مصرف داخلى است که به منظور پیشگیرى از بروز احساسات ضد انگلیسى مردم ترتیب داده شده است. از همان روز اعلام رسمى تجدید روابط ایران و انگلیس در 14 آذر 32 که با وعده ورود قریب الوقوع <span dir=\"ltr\">«<\/span>دنیس رایت» به عنوان کاردار سفارت انگلیس در تهران همراه بود ناآرامى ها و تظاهرات پراکنده اى در چند نقطه پایتخت از جمله بازار تهران و دانشگاه تهران به وقوع پیوست و در پس آن عده اى از معترضین در دانشگاه و بازار دستیگر شدند<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nهمزمان با بروز این ناآرامى ها، روز 17 آذر براى ورود نیکسون معاون رییس جمهور امریکا به تهران تعیین و اعلام شد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nپیش از این در 24 آبان همان سال اعلام شده بود که نیکسون از طرف آیزنهاور رییس جمهورى ایالات متحده و به دعوت رسمى دولت ایران به تهران مى آید. نیکسون در واقع به ایران مى آمد تا نتایج تحولات اخیر را که به تعبیر آیزنهاور «پیروزى سیاسى امیدبخشى را در ایران نصیب قواى طرفدار تثبیت اوضاع و قواى آزادى نموده است» ببیند<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nپیشاپیش وقوع تظاهرات هنگام ورود نیکسون قطعى مى نمود. به رغم یأس گسترده مبارزان و سرکوب شدید مخالفان دولت کودتا، هنوز در برخى مجامع مخالفت هاى جدى بروز مى کرد. در این میان و با آشکار شدن نقش مداخله‌جویانه ایالات متحده امریکا در تمهید مقدمات سرنگونى دولت ملى دکتر مصدق، این دولت خارجى که پیش از این با شعار کمک به گسترش آزادى و پیشرفت اقتصادى و مقابله با گسترش نفوذ کمونیسم، توانسته بود روابط خوبى را به دور از قضاوت منفى افکار عمومى با دولت ایران برقرار نماید، براى اولین بار به عنوان یک <span dir=\"ltr\">«<\/span>نیروى مداخله‌جوى منفور» نزد افکار عمومى درآمد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nامریکایى ها که به دنبال جاى پاى محکم ترى در ایران مى گشتند و در قرارداد کنسرسیوم نفتى در پى سهم بیشترى بودند به سرعت مورد قضاوت افکار عمومى ایران قرار گرفتند و البته با توجه به روابطه حسنه دولت سپهبد زاهدى با دولت امریکا و نیز سابقه عدم همکارى قبلى این دولت در حل مشکلات مالى دولت دکتر مصدق قضاوت افکار عمومى نمى توانست مثبت باشد<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر روز 5 آذر 32 نیروهاى نظامى و امنیتى شدیم شاه به منظور کنترل اوضاع و حفظ آرامش سفر نیکسون، در دانشگاه تهران مستقر شدند تا از هر گونه مخالفت احتمالى جلوگیرى کنند<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر همین روز یکى از دربان هاى دانشگاه شنیده بود که تلفنى به یکى از افسران گارد مستقر در دانشگاه دستور مى رسد «باید یک دانشجو را شقه کرد و جلوى درب بزرگ دانشگاه آویخت تا عبرت همه شود و هنگام ورود میهمانان خارجى صداها خفه گردد و جنبنده اى نجنبد<span dir=\"ltr\">.» <\/span><br \/>\nانتشار این خبر در فرداى آن روز بر جو ملتهب دانشگاه افزود<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر روز 16 آذر نیروهاى نظامى مستقر در دانشگاه، با ورود به دانشکده هاى پزشکى، داروسازى، حقوق و علوم عده زیادى را دستگیر کردند<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nمهندس مصطفى چمران که خود شاهد این واقعه بوده است بعدها در انجمن اسلامى دانشجویان امریکا روایت مستندى از واقعه را مکتوب و ارائه کرد که همواره مورد استناد دیگر نویسندگان سیاسى دهه 40 و 50 و بعد از آن بوده است. مطابق این روایت، دستگیرشدگان به وسیله کامیون به نقطه دیگرى منتقل شدند و رییس وقت دانشگاه تهران از بیم ناآرامى هاى گسترده تر دانشگاه را تعطیل اعلام کرد. در پى اعتراض چند دانشجو به حضور سرکوبگرانه نظامیان در دانشگاه، ارتشى ها براى دستگیرى آنان وارد دانشکده فنى شدند. درگیرى دانشجویان و نظامیان در دانشکده فنى اوج گرفت و نظامیان به سوى دانشجویان آتش گشودند و سه دانشجو به نام هاى مصطفى بزرگ‌نیا، آذر شریعت رضوى و احمد قندچى به ضرب گلوله کشته شدند<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر روز 17 آذر همزمان با ورود نیکسون به تهران تمام دانشگاه هاى پایتخت در اعتصاب کامل به سر مى بردند و وقتى که نیکسون براى دریافت دکتراى افتخارى حقوق در دانشکده حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران حاضر شد یکى از مطبوعات در سر مقاله خود با عنوان «سه قطره خون» در قالب نامه سرگشاده اى خطاب به نیکسون، ضمن اشاره به سنت مهمان‌نوازى ایرانیان و رسم سر بریدن یک قربانى در پیش قدم مهمان، نوشته بود: «آقاى نیکسون! وجود شما آن قدر گرامى و عزیز بود که در قدوم شما سه نفر از بهترین جوانان این کشور یعنى دانشجویان دانشگاه را قربانى کردند<span dir=\"ltr\">». <\/span><br \/>\nچند روز بعد از ناآرامى هاى 16 آذر، ورود دنیس رایت کاردار موقت بریتانیا در تهران که اتفاقا با محکومیت دکتر مصدق در دادگاه نظامى همزمان شده بود، نیز خشم و نارضایتى افکار عمومى را برانگیخت<span dir=\"ltr\">. <\/span><br \/>\nدر 4 بهمن همان سال على سهیلى به عنوان سفیر ایران در لندن تعیین شد<span dir=\"ltr\">. <\/span>سهیلى که پیش از تعطیلى کنسولگرى هاى انگلیس در ایران در دى ماه 1330 و احضار وى به تهران، به عنوان سفیر ایران در لندن به سر مى برد، همان کسى بود که هنگام خداحافظى با مقامات وزارت خارجه انگلیس در سال 1330 ایشان را به پایدارى در برابر دولت ملى ایران و سرنگونى دولت مصدق تشویق کرده بود<\/span><\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2022-12-06 08:31:01","content_date_event":"2022-12-06 08:31:01","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2022-12-06 08:33:56","content_date_register":"2022-12-06 08:32:39","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":3131,"eid":3131,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_150_111.webp","300":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_300_221.webp","400":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_400_295.webp","600":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_600_442.webp","900":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_900_663.webp","1200":".\/cache\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182_1200_884.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3143568182,"files":{"original":{"url":".\/file\/42\/attach\/202212\/500999_3143568182.jpg","width":1280,"height":943,"size":0}}}]}]]